Als Rolde weer hardloopt

Vandaag is de Roldertorenrun. Ik woon in Rolde en hoef de naam van het dorp maar naast die van een hardloopwedstrijd te zien om aan andere starts te denken. Aan de vrijdagen in september waarop hier de kampioenschappen op de weg voor ambtenaren werden gehouden.

Er waren een halve marathon en een wedstrijd over 10 Engelse mijl. Uit alle delen van het land kwamen hardlopende ambtenaren naar Rolde. In mijn herinnering waren het er honderden en honderden. Niet alleen mensen van gemeenten en andere overheidsdiensten, ook lopers van politie, luchtmacht en defensie stonden aan de start. Een werkdag werd voor even een wedstrijddag. Je kwam elkaar tegen in loopkleding, sprak over het parcours en zocht tussen al die gezichten naar degenen met wie je straks zou lopen.

Voor mij waren vooral die 10 Engelse mijlen bijzonder. Ik won de wedstrijd meestal en eindigde jarenlang steevast bij de eerste twee. In die jaren trainde ik volgens de Methode Verheul. Met die methode kwam ik op de 10 Engelse mijl tot tijden onder de 51 minuten. Ik herinner me nog hoe goed het voelde om in Rolde aan de start te staan en te weten wat die trainingen me hadden gebracht.

Dat schrijf ik nu met plezier op. Niet omdat iedere uitslag nog zo belangrijk is, maar omdat ik me herinner hoe graag ik er liep. Rolde was voor mij destijds een plaats waar ik naartoe reisde om te hardlopen. Tegenwoordig woon ik er.

Er was ook de ambtenarencross. Die trok in mijn herinnering nog meer deelnemers en had een sterkere bezetting dan de wedstrijd op de weg. Elk jaar gingen we ervoor naar een andere plaats. Daar was een plek bij de eerste tien het hoogste wat ik bereikte. Ook die wedstrijden zijn me bijgebleven: een veld vol lopers, het zoeken naar ruimte na de start en het besef dat je voor iedere plaats moest werken.

De kampioenschappen op de weg in Rolde zijn verdwenen. Dat vind ik nog altijd jammer. Aan de deelnemers die er jaar na jaar voor terugkwamen, merk je hoezeer zo’n wedstrijd een vaste plek in de agenda kon krijgen.

Vandaag lopen er opnieuw mensen in en rond Rolde. Het is een andere wedstrijd, met andere afstanden en nieuwe gezichten. Misschien is dat juist waarom ik aan die vrijdagen van vroeger denk. Een startnummer op een shirt, lopers die zich verzamelen en ergens tussen hen iemand die hoopt vandaag voor het eerst als winnaar over de streep te komen.