Wat er aan vooraf ging

10 februari 2019

Het is alweer een dikke 35 jaar geleden dat ik met hardlopen begon. Toen als ondersteuning voor het voetbal, gewoon voor de conditie dus. Dat het hardlopen mij beter afging dan in het doel staan bij een potje voetbal deed mij toen beslissen te stoppen met voetbal. Ik werd hardloper, op de ouderwetse en harde manier. Meteen vanaf dag 1 al een half uur rennen, of wat er voor door ging. Het resultaat lees je wel ergens hier op de website. Na een jaar of 20 raakte ik geblesseerd, niet door het hardlopen maar door eenzijdig werk als terreinmeester in gemeentedienst. Functioneel afgekeurd en een andere baan als resultaat en volgens de behandelend artsen geen hardlopen meer en al helemaal geen hardloopwedstrijden meer voor mij.

Wie mij kent weet hoe eigenwijs ik ben en vier jaar later dribbelde ik al weer een klein half tot bijna een heel uurtje, twee tot drie maal per week en tegen een heel laag tempo pakte ik ook de methode Verheul weer op. Niet veel omvang en niet te snel, maar ik liep weer. Met af en toe een wedstrijdje meepakkend bracht ik mijn tijden op de 5 en 10 kilometer weer respectievelijk ruim onder de 19- en 40 minuten.

Mijn toenmalige verhuizing naar de Franse Alpen brachten mijn trainingen binnen een paar weken weer naar NUL. Met af en toe een poging weer te starten met rennen kwam het niet meer van de grond. Tot nu, straks begin ik weer en kunnen jullie mijn vorderingen volgen en wie weet motiveer ik anderen ook om weer te starten met hardlopen. Of een twijfelaar zo ver te krijgen dat hij of zij ook start met rennen.

Op naar eind april een trimloop van een half uur. Dat is mijn korte termijn doel.